Begin van de zomer liep Vanessa een paar dagen met me mee. Vanessa komt uit South-Hampton, Engeland. Zij is derdejaars midwiferystudent en was nieuwsgierig naar het Nederlandse systeem van thuisbevallen.
Daarvoor ben je in de Flevopolder aan het juiste adres.
Na een korte introductie mocht ze meteen mee op kraambezoek. We werden hartelijk ontvangen bij de verschillende pasbevallen dames. Vanessa maakte foto’s van slingers, ballonnen en ooievaars in de tuinen, bewonderde de baby’s, wiegjes en babykamertjes. Ze sprak met jonge moeders en luisterde naar de bevallingsverhalen. Maar het meest onder de indruk was ze toch wel van de Kraamverzorgster.
Ieder gezin had er eentje. Een stralende, in smettelooswit uniform gestoken, frisse verschijning, die het huishouden op de rails hield, moeder en kind verzorgde, bezoek van koffie en beschuit voorzag en ons lijsten met controles presenteerde. Het lukte me niet om een dekkende vertaling te vinden voor het fenomeen Kraamverzorgende.
Het is absoluut geen veredelde huishoudster, geen verpleegkundige, maar ze heeft van heel veel zaken verstand. Babyverzorging, borstvoeding, gastvrouw, regelaar, controleur van de kraamdame, luisterend oor in geval van kraamtranen of doorwaakte nachten. Vanessa oefende om het Nederlandse woord zo goed mogelijk uit te spreken. Het klonk het schattig uit haar mond, maar ze struikelde telkens over de harde G.
‘Kroemvarsorchchch.’
Meteen de eerste nacht kon ik haar om vijf uur wakker bellen.
‘We have to go to a farm. And quickly.’
De boerin baarde haar kind nog voor de oudere zusjes wakker waren. Zo doen we dat in de polder.
Er werd een zoon geboren, en dat na drie dochters, wat een feest. De kraamverzorgster schonk koffie en serveerde ons beschuit met muisjes en Vanessa probeerde het nog één keer.
‘Kroemvarsorchchcsteueuerrrr.’
Very Good!
TRANSLATED BY GOOGLE specialy for Vanessa:)
This summer Vanessa stayed a few days with me. Vanessa, born and raised in South-Hampton, England, is a third year midwiferystudent and she was curious about the Dutch system of homebirth.
And therefore, in our Flevopolder, she was in the right place.
After a brief introduction it was straight away on to the maternity visits. We were warmly received at the various Young mothers with their baby’s. Vanessa took pictures of streamers, balloons and storks in the gardens, admired the baby, cribs and babyrooms. She spoke with and listened to young mothers giving birth stories.
But, nevertheless, the most impressed she was by the special babynurse in the house.
The KRAAMVERZORGSTER.
Each family had one. A radiant in impecable white uniforme, fresh appearanced person, which kept track of the household, maternal- and childcare, coffee and biscuits -the real Dutch treat called: BESCHUIT MET MUISJES-, visit and provided us with lists of checks presented.
I failed to find a covering translation of the phenomenon of this Dutch type of women in Maternity Care. It is absolutely not a glorified housekeeper, not a hospitalnurse, but she has a lot of business sense. Baby care, breastfeeding, host, controller, controller of the stall lady, listening in case of maternity tears or sleepless nights.
Vanessa applied to the Dutch word as well as possible to pronounce it the right (Dutch)way. It sounded sweet from her mouth, but she stumbled again and again on the hard G.
"Kroemvarsorchchch.
The very first night I called her, it was five o'clock in the early morning.
"We have to go to a farm. And quickly. "
The farmer's wife gave birth to her child before the older sisters were awake.
-And just after the cow's where milked-
That’s how we do that in the polder.
A son was born, it completed the family whom already counted three daughters, what a party. The nurse gave us coffee and 'Beschuit met Muisjes' (Wich Vanessa didn't liked al all:) You realy should have seen her face at that moment...)
But the coffee went down well.
And Vanessa tried again.
"Kroemvarsorchchcsteueuerrrr.
Very Good!
:)
